Verbetering van de kwaliteit van de extrusie van TPE-draden: aanpakken van problemen met materiaalophoping en oppervlakteruwheid

TijdensTPE-draadextrusie, materiaalophoping in de matrijs en oppervlakteruwheid zijn veelvoorkomende problemen die vaak voorkomen bij massaproductie. De oorzaken van deze problemen zijn vaak veelzijdig, waarbij sprake is van een samenspel van materiaal-, proces- en schimmelfactoren. Het aanpassen van één aspect kan tijdelijk verlichting bieden, maar het probleem volledig wegnemen is lastig. Waarom doen deze problemen zich voor? De redactie van Zhongsu Wang geeft de volgende uitleg.

Ten eerste is het verstandig om te beginnen met het oplossen van problemen door het materiaal te onderzoeken. Als de formulering een hoog gehalte aan additieven met laag molecuulgewicht bevat, zoals onvoldoende geraffineerde witte olie of overmatige smeermiddelen, zullen deze componenten met laag molecuulgewicht neerslaan tijdens extrusie bij hoge temperatuur. Ze hopen zich op bij de uitgang van de matrijs en vormen een opeenhoping; wanneer ze worden meegesleept door de smelt, laten ze putjes of onregelmatige ruwe texturen achter op het oppervlak van deTPE-draad. Ook een onvoldoende materiaalstroom kan problemen veroorzaken. Grondstoffen met een lage smeltindex vloeien niet soepel door de matrijs, waardoor er gemakkelijk een “haaienhuid”-textuur ontstaat bij extrusie – een probleem dat vooral uitgesproken is bij dunwandige overmolding- of hogesnelheidsextrusietoepassingen. Bovendien kunnen, als grondstoffen niet voldoende gedroogd zijn om vocht en vluchtige stoffen te verwijderen, microbellen gevormd door verdamping tijdens extrusie fijne, dichte luchtbellen achterlaten op het oppervlak van het materiaal.TPE-draad.

Ten tweede is een goede afstemming van procesparameters net zo belangrijk. Als de vattemperatuur te laag is, wordt het materiaal niet voldoende geplastificeerd, waardoor er gedeeltelijk niet-gesmolten deeltjes in de smelt terechtkomen. Deze deeltjes worden het startpunt voor materiaalophoping bij de matrijs. Omgekeerd, als de temperatuur te hoog is, kan het materiaal een lichte degradatie ondergaan en zullen de degradatieproducten zich ook ophopen op de matrijs. Als de matrijstemperatuur te laag wordt ingesteld, zal de oppervlaktelaag van de smelt voortijdig afkoelen, waardoor scheuren of een ruw oppervlak ontstaan ​​wanneer het materiaal de matrijs verlaat. Er moet ook zorgvuldige aandacht worden besteed aan de coördinatie tussen schroefsnelheid en treksnelheid. Overmatig snel lostrekken kan ervoor zorgen dat de smelt overstrekt wordt, waardoor het oppervlak van de TPE-draad gevoelig wordt voor golvingen. Wanneer de extrusiesnelheid de aftreksnelheid overschrijdt, hoopt materiaal zich op bij de matrijs, waardoor het opbouwprobleem verder wordt verergerd. Het vinden van de juiste snelheidsverhouding om een ​​uniforme en stabiele rektoestand te behouden wanneer de smelt de matrijs verlaat, kan de oppervlaktekwaliteit van TPE-draad effectief verbeteren.

Bovendien mag de staat van de dobbelsteen niet over het hoofd worden gezien. Een onjuist ontwerp van de geleider of een onvoldoende afwerking van de binnenwand kan een ongelijkmatige schuifspanning op de smelt bij de uitgang veroorzaken, waardoor sporen op het oppervlak van het TPE-filament achterblijven. Matrijzen die door langdurig gebruik versleten of verkoold zijn, zijn gevoeliger voor materiaalophoping en moeten grondig worden gereinigd voordat verdere problemen worden opgelost. De temperatuur en positie van de koelwaterkanalen hebben ook invloed op de uiteindelijke oppervlakteafwerking vanTPE-draad. Overmatig snelle koeling zorgt ervoor dat het oppervlak abrupt samentrekt, wat resulteert in een wazig en ruw uiterlijk, terwijl onvoldoende koeling de draad gevoelig maakt voor vervorming tijdens het daaropvolgende trekken.

Samenvattend voeren ervaren fabrikanten doorgaans eerst een extrusietest uit bij het oplossen van problemenTPE-draadproblemen met extrusie. Door de oppervlakteconditie van de smelt te observeren wanneer deze de matrijs onder stabiele procesomstandigheden verlaat en als er al ruwheid of materiaalophoping aanwezig is tijdens de test met een lege machine, kan in het algemeen worden geconcludeerd dat er een probleem is met de materiaalformulering of temperatuurinstellingen. Als de test met een lege machine normaal is, maar er ontstaan ​​problemen zodra het coatingmateriaal wordt aangebracht, verschuift de focus van het oplossen van problemen naar de compatibiliteit van de matrijzen en de coördinatie van de tapsnelheidsverhouding. Deze aanpak – eerst het probleemgebied inperken en vervolgens de problemen per item oplossen – is veel efficiënter dan het blindelings met vallen en opstaan ​​aanpassen van parameters.